Veelzijdige antiparasitaire Ivermectine
Ivermectine is een veelzijdig antiparasitair middel dat zijn effectiviteit heeft bewezen tegen een breed scala aan parasieten. Het bestrijdt effectief verschillende soorten darmwormen, zoals rondwormen, zweepwormen en haakwormen. Het is echter belangrijk om te weten dat ivermectine niet effectief is tegen lintwormen. Het wordt zowel in de humane geneeskunde gebruikt, waar het voornamelijk wordt gebruikt voor de behandeling van rivierblindheid, als in de diergeneeskunde, waar het wordt gebruikt om parasitaire infecties bij verschillende diersoorten te bestrijden. De brede werkzaamheid en het brede scala aan toepassingen hebben ervoor gezorgd dat ivermectine al tientallen jaren een vaste plaats heeft op de lijst van essentiële geneesmiddelen van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO).
Gebruik bij langdurige COVID- en neurologische klachten
Naast de antiparasitaire effecten wordt ivermectine steeds vaker gebruikt voor de behandeling van langdurige COVID-19, met name neurologische aandoeningen. Men denkt dat ivermectine kan helpen bij het elimineren van schadelijke spike-eiwitten die mitochondriën kunnen beschadigen en kunnen leiden tot onvoldoende energieproductie (ATP). Dit kan leiden tot energieverlies en bestendiging van lichte ontstekingen. Ivermectine helpt de celfunctie te herstellen door het zelfhelend vermogen van het lichaam te stimuleren. Het is belangrijk om te benadrukken dat ivermectine geen genezing belooft, maar de afweermechanismen van het lichaam ondersteunt. Kortom, ivermectine is een veelzijdig geneesmiddel met een breed scala aan toepassingen. Het is een effectief antiparasitair middel en toont veelbelovende, zij het nog niet volledig begrepen, eigenschappen in kankeronderzoek en langdurige COVID-19. Het is essentieel om een arts of alternatief genezer te raadplegen voordat u ivermectine gebruikt.
Potentieel in kankeronderzoek
De laatste jaren is de belangstelling voor ivermectine in de context van kankerbehandeling toegenomen. Hoewel het oorspronkelijk werd ontwikkeld als antiparasitair middel, tonen veelbelovende resultaten uit laboratorium- en dierstudies het potentiële effect ervan op kankercellen aan. Het onderzoek bevindt zich nog in een vroeg stadium en uitgebreide klinische studies bij mensen ontbreken nog. Desondanks suggereert het huidige bewijs dat ivermectine verschillende mechanismen in tumorcellen kan beïnvloeden. Het induceert apoptose (geprogrammeerde celdood) in kankercellen, verstoort de mitochondriale functie en verhoogt de vorming van reactieve zuurstofsoorten (ROS), wat bijdraagt aan celdood. Bovendien beïnvloedt het cellulaire signaalroutes die de groei en overleving van kankercellen reguleren, zoals de Akt/mTOR- en Wnt/β-catenine-routes. Het remt ook de activiteit van kankerstamcellen, die vaak verantwoordelijk zijn voor therapieresistentie, en kan immunogene celdood veroorzaken, waardoor de immuunrespons tegen kankercellen wordt versterkt. Combinaties met andere werkzame stoffen, zoals fenbendazol, zijn in sommige gevallen onderzocht, maar vereisen verdere wetenschappelijke validatie.